کودکانه

نه ديگه اين واسه ما دل نمي شه² هر چي من بهش نصيحت مي کنم

که بابا آدم عاقل آخه عاشق نمي شه

مي گه يا اسم آدم دل نمي شه                 يا اگر شد ديگه عاقل نمي شه

بهش مي گم جون دلم     اين همه دل توي دنياست چرا؟

يک کدوم مثلِ دلِ خراب صاحب مرده ي من

پاپي زنهاي خوشگل نمي شه

چرا از اين همه دل     يک کدوم مثلِ تو ديوونه ي زنجيري نيست

يک کدوم صبح تا غروب تو کوچه ول نمي شه

مي گه يک دل مگه از فولادِ         که تو اين دور ُ زمونه چِشِشُ هم بذاره

هيچ چيزي نبينه            يا اگر چيزي ديد ، خم به ابروش نياره

مي گه آخه بابا جون        اون دل فولادي   دست کم دنبال کيف خودشه

ديگه از اشک چشش       زير پاش گل نمي شه

مي گه هر سکه مي شه قلب باشه                         اما هر چي قلب شد ، دل نمي شه

نه ديگه ، نه ديگه                        نه ديگه اين واسه ما دل نمي شه

نه ديگه اين واسه ما دل نمي شه

شعر: شهیار قنبری

 

یاد بعضی نفرات

روشنم می دارد

قوتم می بخشد

ره می اندازد

و اجاق کهن سرد سرایم

گرم می آید از گرمی عالی دمشان

نام بعضی نفرات

رزق روحم شده است

وقت هر دلتنگی

سویشان دارم دست

جرأتم می بخشد

روشنم می دارد .

                                  نیما یوشیج

نميدونم كار درستيه يا نه؟

بايد چيكار كنم؟

پیامبر اکرم(ص) می فرمایند :

به پنج دلیل کودکان را دوست دارم؛

1. اول اینکه با خاک بازی می کنند، چون تکبر ندارند.
2. گریه می کنند ، چون گریه کلید بهشت است.
3. قهر می کنند و زود آشتی، چون کینه به دل ندارند.
4. چیزی را که می سازند زود خراب می کنند، چون به دنیا دلبستگی ندارند.
5. خوراکی که دارند می خورند و برای فردا نگه نمی دارند ، چون آرزوهای دراز ندارند.

در میکده خدمت کن بی معرکه سلطان باش
فرمان بر ساقی شو، فرمانده دوران باش

در حلقه‌ی می‌خواران بی‌کار نباید شد
یا خواجه‌ی فرمانده یا بنده‌ی فرمان باش

گر صحبت یوسف را پیوسته طمع داری
با آینه روشن یا آینه گردان باش

خواهی که به چنگ آری آن زلف مسلسل را
یا سلسله بر گردن یا سلسله جنبان باش

گر باده ننوشیدی شرمنده‌ی ساقی شو
ور عشق نورزیدی از کرده پشیمان باش

چون خنده زند لعلش در در دل دریا ریز
چون گریه کند چشمم آماده طوفان باش

سرچشمه‌ی حیوان را نسبت به لبش کم کن
از عالم حیوانی بیرون رو و انسان باش

گر بر سر کوی او افتد گذرت روزی
نه طالب جنت شو نه مایل رضوان باش

خواهی که فلک گردد گرد خم چوگانت
در عرصه‌ی میدانش گوی خم چوگان باش

اسباب پریشانی جمع است برای من
جمعیت اگر خواهی زان طره پریشان باش

تا آگهیت بخشند از مساله معنی
در کارگه صورت عاشق شو و حیران باش

در عهد ملک غم را از شهر به در کردند
شکرانه‌ی این شادی ساغرکش و خندان باش

شه ناصردین کز دل پیر فلکش گوید
تا مهر درخشان است، آرایش ایوان باش

گر روز فروغی را تاریک نمی‌خواهی
در خانه‌ی تاریکش خورشید درخشان باش

گرت امروز براند نه که فردات بخواند

در اگر بر تو ببندد مرو و صبر کن آن جا

ز پس صبر تو را او به سر صدر نشاند

 واگر بر تو ببندد همه ره ها و گذرها

ره پنهان بنمايد که کس آن راه نداند

نه که قصاب به خنجر چو سر ميش ببرد

نهلد کشته خود را کشد آن گاه کشاند

چو دم ميش نماند ز دم خود کندش پر

تو ببينی دم يزدان به کجا هات رساند

به مثل گفتم اين را و اگر نه کرم او

نکشد هيچ کسی را و ز کشتن برهاند

همگی ملک سليمان به يکی مور ببخشد

بدهد هر دو جهان را و دلی را نرماند

دل من گرد جهان گشت و نيابيد مثالش

به کی ماند به کی ماند به کی ماند به کی ماند

هله خاموش که بی گفت از اين می همگان را

بچشاند بچشاند بچشاند بچشاند

موزیک : کیوان ساکت

دکلمه: ژاله صادقیان

کارگر خسته و خاک آلود کنار صندوق صدقه ایستاده بود از جیب جلیقه

 کهنه اش سکه ای بیرون آورد تا درون صندوق بیاندازد،ناگاه نوشته روی صندوق  را دید

 "صدقه عمر را زیاد می کند"

مرد سکه را در جیب گذاشت و به راهش ادامه داد!............